Center LBS Sp. z o.o., ul. Smolna 13/9 ,00-375 Warszawa

KRAZ 12096

Kontakt telefoniczny w godzinach 8.00 -18.00

Numer telefonu: +48660710561

NIP 5252615413

Regon 361299835

Zatrudnienie cudzoziemca w Polsce oznacza spełnienie licznych wymogów formalnych, skompletowania sporej liczby dokumentów szczególnie jeśli w grę wchodzi stosowane zezwolenie na pracę typu A, którego uzyskiwanie wiąże się z dwustopniową procedurą – przed starostą (powiatowym urzędem pracy) oraz przed wojewodą.

 

Sytuacja taka nie dotyczy zatrudniania obywateli Federacji Rosyjskiej, Ukrainy, Białorusi, Gruzji i Mołdawi.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30 sierpnia 2006 r. w sprawie wykonywania pracy przez cudzoziemców bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę, obywatele tych krajów korzystają ze zwolnienia z obowiązku uzyskania zezwolenia na pracę w Polsce.

Zwolnienie to obowiązuje bezterminowo, jednak jego zakres jest ograniczony czasowo – wykonywanie pracy w Polsce bez zezwolenia na pracę jest dopuszczalne przez okres nieprzekraczający sześciu miesięcy w ciągu kolejnych dwunastu miesięcy.

Zatrudnienie obywatela Federacji Rosyjskiej, Ukrainy, Białorusi, Gruzji, Mołdawi bez zezwolenia na pracę wymaga zarejestrowania przez pracodawcę w powiatowym urzędzie pracy właściwym miejscowo ze względu na jego siedzibę oświadczenia o zamiarze powierzenia takiej osobie pracy.

Oświadczenie to jest  dokumentem, zawierającym podstawowe dane pracodawcy i cudzoziemca oraz określającym powierzane stanowisko i planowany okresu zatrudnienia w Polsce. Rejestracji dokonuje się w urzędzie od ręki i bez opłat. Na egzemplarzu oświadczenia dla pracodawcy urząd zamieszcza adnotację o jego rejestracji.

Pomimo zwolnienia z obowiązku uzyskania zezwolenia na pracę, obywatele Federacji Rosyjskiej, Ukrainy, Białorusi, Gruzji, Mołdawi przyjeżdzający do Polski w celu podjęcia pracy muszą uzyskać wizę krajową z prawem do pracy, która jest w takim wypadku wydawana na okres odpowiadający okresowi zatrudnienia na podstawie zarejestrowanego przez pracodawcę oświadczenia, a więc maksymalnie na sześć miesięcy.

 

Z obowiązku tego nie zwalnia prawo wjazdu do Polski w ruchu bezwizowym w celach turystycznych.

 

Przepisy wizowe nakładają na cudzoziemców obowiązek przedstawienia wraz z wnioskiem o wydanie wizy krajowej, obok oryginału zarejestrowanego oświadczenia pracodawcy, innych dokumentów.

Procedura uzyskiwania wizy z prawem do pracy może trwać nawet dwa tygodnie.

 

Obywatele Rosji w celu uzyskania wizy krajowej z prawem do pracy od niedawna muszą jedynie okazać paszport i złożyć wypełniony wniosek o wydanie wizy, fotografię oraz oryginał zarejestrowanego oświadczenia.

Jeśli cudzoziemiec ma kontynuować pracę w Polsce także po upływie okresu sześciu miesięcy w ciągu roku, pracodawca musi uzyskać dla niego odpowiednie zezwolenie na pracę. Na jego podstawie cudzoziemiec musi zaś wystąpić, nie później niż na 45 dni przed upływem ważności wizy z prawem do pracy, o wydanie przez wojewodę zezwolenia na zamieszkanie w Polsce na czas oznaczony na dalszy okres – wiza nie podlega bowiem w takim przypadku przedłużeniu.

 

Obowiązujące przepisy przewidują jednak istotne ułatwienie dla obywateli w/w państw oraz zatrudniających ich w Polsce pracodawców w zakresie uzyskiwania zezwolenia na pracę typu A. Jeśli  pracownik wykonywał pracę dla danego pracodawcy na podstawie oświadczenia przez co najmniej trzy miesiące i pracodawca złoży wniosek o wydanie dla niego zezwolenia na pracę na okres następujący bezpośrednio po okresie pracy na podstawie oświadczenia, wojewoda wydaje zezwolenie na pracę bez konieczności przejścia procedury badania lokalnego rynku pracy i poszukiwania kandydatów przed starostą.

Kompletny wniosek o wydanie zezwolenia na pracę powinien zostać złożony do wojewody właściwego miejscowo ze względu na siedzibę pracodawcy niezwłocznie po upływie 3 miesięcy zatrudnienia cudzoziemca na podstawie oświadczenia. Zachowanie tego terminu pozwoli uzyskać na czas zezwolenie na pracę, złożyć nie później niż na 45 dni przed upływem ważności wizy z prawem do pracy wniosek o wydanie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony i uzyskać to zezwolenie bez konieczności opuszczania terytorium Polski.

 

Uzyskanie odpowiedniego zezwolenia na pracę oraz zezwolenia na zamieszkanie pozwala zapomnieć o związanych z tym obowiązkach na okres około dwóch lat (na tyle wydawane są co do zasady zezwolenia na pracę), do czasu, kiedy konieczne stanie się ich przedłużenie.

Od 1 stycznia 2018 r. – nowe typy zezwoleń - zezwolenie na pracę sezonową i zezwolenie na pobyt czasowy ze względu na pracę sezonową

 

 

Od 1 stycznia 2018 r. jest dostępny nowy, szósty typ zezwolenia na pracę, o które został uzupełniony katalog zezwoleń przewidzianych przez przepisy ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy – zezwolenie na pracę sezonową.

 

Od 1 stycznia 2018 r. dostępny będzie nowy typ zezwolenia na pobyt czasowy, wprowadzony do ustawy z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach – zezwolenie na pobyt czasowy ze względu na pracę sezonową.

Zezwolenie na pracę sezonową

Z zezwolenia na pracę sezonową będzie mógł skorzystać każdy podmiot mający siedzibę, miejsce zamieszkania albo oddział, zakład lub inną formę zorganizowanej działalności na terytorium Polski, zamierzający powierzyć cudzoziemcowi pracę mieszczącą się w podklasach działalności wymienionych w rozporządzeniu ministra właściwego do spraw pracy.

W rozporządzeniu tym znalazły się niektóre podklasy działalności z następujących działów: uprawy rolne, chów i hodowla zwierząt, łowiectwo, włączając działalność usługową, zakwaterowanie oraz działalność usługowa związana z wyżywieniem.

Zezwolenie na pracę sezonową będzie mogło być wykorzystywane do zatrudniania cudzoziemców np. do prac przy zbiorach upraw czy przygotowaniu i sprzedaży posiłków w restauracjach i punktach gastronomicznych, ale już nie np. do prac budowlanych.

Procedura uzyskiwania zezwoleń na pracę sezonową jest odmienna zarówno od procedury wydawania pozostałych zezwoleń na pracę, jak i procedury rejestracji oświadczeń.

Jednym z istotniejszych warunków, który będzie musiał spełnić podmiot zamierzający zatrudnić cudzoziemca na podstawie zezwolenia na pracę sezonową, będzie uzyskanie i załączenie do wniosku o jego wydanie informacji starosty o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych w oparciu o rejestry bezrobotnych i poszukujących pracy lub o negatywnym wyniku rekrutacji organizowanej na zgłoszone stanowisko.

Nowe przepisy przewidują jednak zwolnienie z obowiązku uzyskania i złożenia takiej informacji w przypadkach powierzania pracy obywatelom niektórych państw, wymienionych w rozporządzeniu ministra właściwego do spraw pracy. Rozporządzenia przewiduje, że dotyczy to obywateli Armenii, Białorusi, Gruzji, Mołdawii, Rosji i Ukrainy

Odmiennie niż w przypadku pozostałych zezwoleń na pracę jest to, że zezwolenia na pracę sezonową będą wydawane przez starostów, nie zaś przez wojewodów.

Starosta będzie miał bowiem 7 dni roboczych lub, w przypadkach wymagających postępowania wyjaśniającego, 30 dni, liczonych od dnia złożenia kompletnego wniosku o wydanie zezwolenia na pracę sezonową, na, odpowiednio, dokonanie wpisu takiego wniosku do utworzonej w tym celu ewidencji wniosków w sprawie pracy sezonowej i wydanie zaświadczenia o dokonaniu wpisu lub, jeśli wpis do ewidencji nie będzie konieczny, wydanie zezwolenia na pracę sezonową.

 

Takie same terminy obowiązują starostę w zakresie wydania decyzji  o odmowie wydania zezwolenia.

Znowelizowane przepisy wprowadzają dodatkowo pierwszeństwo rozpatrywania dla wniosków dotyczących cudzoziemców, którzy będą mieli zostać zatrudnieni na podstawie umów o pracę i wcześniej (co najmniej raz w okresie 5 lat poprzedzających złożenie wniosku) wykonywali na rzecz wnioskującego podmiotu pracę na podstawie zezwolenia na pracę sezonową (albo odpowiednio na podstawie oświadczenia o zamiarze powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcowi, zarejestrowanego przez powiatowy urząd pracy)..

Istotnym warunkiem, który będzie musiał spełnić podmiot zamierzający zatrudnić cudzoziemca na podstawie zezwolenia na pracę sezonową, będzie zapewnienie cudzoziemcowi, w zawartej z nim umowie, wynagrodzenia za pracę nie niższego od wynagrodzenia pracowników wykonujących w tym samym wymiarze czasu pracę porównywalnego rodzaju lub na porównywalnych stanowiskach.

 

Ustawa nie wskazuje przy tym, aby wymóg porównywalności wynagrodzenia należało odnosić wyłącznie do pracowników podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia na pracę sezonową. Wymóg ten będzie należało rozumieć szerzej, jako wymóg porównywalności wynagrodzenia cudzoziemca z wynagrodzeniami stosowanymi na rynku.

W ramach nowej procedury wydanie zezwolenia na pracę sezonową (i uprzednie wpisanie, w razie potrzeby, złożonego wniosku do ewidencji wniosków w sprawie pracy sezonowej) będzie obligatoryjne, jeśli zostaną spełnione wszystkie ustawowe warunki i nie będą zachodzić żadne okoliczności wyłączające, wymienione wprost w znowelizowanej ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

 

Starosta będzie miał swobodę decyzji w tych sprawach jedynie w przypadkach, w których z okoliczności będzie wynikało, że wniosek o wydanie zezwolenia został złożony dla pozoru, że zezwolenie będzie wykorzystane przez cudzoziemca w celu innym niż wykonywanie pracy dla danego podmiotu (np. podmiot powierzający pracę nie dysponuje środkami wystarczającymi do zapłaty wynagrodzenia, zawiesił działalność lub w ogóle jej nie prowadzi) lub że podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi nie dopełnia obowiązków związanych z prowadzeniem działalności lub powierzaniem pracy innym osobom (np.  nie opłaca składek na ubezpieczenia społeczne, zalega z  podatkami).

Nowe przepisy przewidziały limity dla poszczególnych województw, zawodów, rodzajów umów, na podstawie których cudzoziemcowi może zostać powierzone wykonywanie pracy, lub rodzajów działalności podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi według klasyfikacji PKD. Przekroczenie takiego limitu w danym roku będzie skutkowało obligatoryjną odmową wydania zezwolenia na pracę sezonową, mimo spełnienia wszystkich ustawowych warunków i braku innych przesłanek odmowy.

Zezwolenie na pracę sezonową pozwala na zatrudnianie cudzoziemca przez okres maksymalnie 9 miesięcy w ciągu każdego roku kalendarzowego. Okres ten będzie liczony, w przypadku cudzoziemców wjeżdżających do Polski w ramach ruchu bezwizowego lub na podstawie wizy w związku ze złożonym wnioskiem o wydanie zezwolenia na pracę sezonową, od dnia pierwszego wjazdu na terytorium Schengen w danym roku kalendarzowym.

 

Wykonywanie pracy na podstawie zezwolenia na pracę sezonową jest  możliwe tylko na warunkach określonych w takim zezwoleniu. Zmiana podmiotu powierzającego pracę, rodzaju pracy czy wynagrodzenia na niższe będzie wiązała się z koniecznością uzyskania nowego zezwolenia.

 

Istnieje możliwość powierzenia cudzoziemcowi pracy innej niż praca sezonowa na okresy nie dłuższe niż łącznie 30 dni w ciągu okresu ważności zezwolenia.

 

Nie ma konieczności uzyskania nowego zezwolenia w przypadku zmiany podstawy zatrudnienia cudzoziemca z umowy cywilnoprawnej na umowę o pracę.

Zezwolenie na pobyt czasowy ze względu na pracę sezonową jest ściśle powiązane z zezwoleniem na pracę sezonową.

Znowelizowane przepisy przewidują bowiem, że do wykonywania w Polsce pracy sezonowej nie będzie mogło być, w odróżnieniu od większości innych prac, wykorzystane jednolite zezwolenie na pobyt czasowy i pracę ani jednolite zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji.

W każdym przypadku wykonywanie pracy sezonowej wymaga posiadania zarówno ważnego zezwolenia na pracę sezonową, oraz posiadania ważnej podstawy do pobytu w celu wykonywania pracy zgodnie z tym zezwoleniem. Podstawą pobytu będzie zaś mógł być ruch bezwizowy, wiza (krajowa lub Schengen) wydana w celu wykonywania pracy sezonowej lub zezwolenie na pobyt czasowy ze względu na pracę sezonową.

Zezwolenie na pobyt czasowy ze względu na pracę sezonową będzie wydawane cudzoziemcowi posiadającemu zezwolenie na pracę sezonową lub przedłużenie takiego zezwolenia, który wjechał i przebywa już na terytorium Polski w ruchu bezwizowym albo na podstawie wizy, ale wyłącznie w związku ze złożonym wnioskiem o wydanie zezwolenia na pracę sezonową.

 

W  przypadku wjazdu do Polski w ruchu bezwizowym lub na podstawie wizy w innym celu (np. w celach turystycznych czy naukowych) konieczne jest ubieganie się najpierw o inną podstawę pobytu, np. o właściwą wizę.

Zezwolenie na pobyt czasowy ze względu na pracę sezonową będzie wydawane na okres nie dłuższy niż okres ważności zezwolenia na pracę sezonową lub przedłużenia zezwolenia (a więc maksymalnie 9 miesięcy w roku kalendarzowym, liczonych od dnia pierwszego wjazdu na terytorium Schengen).

Zezwolenie to jest wydane także dla celów pobytu trwającego krócej niż 3 miesiące.

Odmiennie niż w przypadku zezwolenia na pracę sezonową, w przypadku zezwolenia na pobyt czasowy ze względu na pracę sezonową nowe przepisy nie wprowadzą szczególnej procedury wydawania tego zezwolenia. Zastosowanie znajdą tu ogólne zasady mające zastosowanie także do pozostałych rodzajów zezwoleń na pobyt czasowy.

W sprawach dotyczących cudzoziemców nieprzebywających na terytorium Polski w chwili złożenia wniosku (tj. zamierzających dopiero w związku ze złożeniem wniosku przez podmiot powierzający pracę wjechać na terytorium Polski w ruchu bezwizowym lub uzyskać wizę), procedura wydawania zezwoleń na pracę sezonową będzie dwustopniowa.

I - etap - starosta wpisuje złożony wniosek do ewidencji wniosków w sprawie pracy sezonowej i wydaje podmiotowi powierzającemu pracę zaświadczenie o dokonaniu takiego wpisu (które następnie powinno zostać przekazane cudzoziemcowi). Zaświadczenie o wpisie będzie w praktyce oznaczało, że starosta nie odmówi wydania zezwolenia na pracę sezonową i będzie dla cudzoziemca podstawą do ubiegania się o wizę do Polski.

II - etap -  po wjeździe cudzoziemca na terytorium Polski na podstawie odpowiedniej wizy lub w ramach ruchu bezwizowego, podmiot powierzający wykonywanie pracy temu cudzoziemcowi będzie musiał złożyć do starosty kopię dokumentu uprawniającego cudzoziemca do pobytu w Polsce oraz informację o adresie zakwaterowania cudzoziemca. Po dokonaniu tych czynności starosta będzie mógł wydać zezwolenie na pracę sezonową. Jeśli podmiot powierzający pracę nie złoży kopii dokumentu uprawniającego cudzoziemca do pobytu w Polsce w terminie 120 dni od dnia dokonania wpisu wniosku do ewidencji, postępowanie zostanie obligatoryjnie umorzone.

Cudzoziemiec dysponujący zaświadczeniem o wpisie wniosku do ewidencji będzie mógł legalnie rozpocząć pracę na warunkach określonych w tym zaświadczeniu niezwłocznie po wjeździe na terytorium Polski i złożeniu staroście przez podmiot powierzający pracę kopii dokumentu uprawniającego cudzoziemca do pobytu w Polsce oraz informacji o adresie zakwaterowania cudzoziemca. Nie będzie konieczne oczekiwanie na doręczenie przez starostę zezwolenia na pracę sezonową.

 

W przypadku obywateli Armenii, Białorusi, Gruzji, Mołdawii, Rosji oraz Ukrainy wydanie zezwolenia na pracę sezonową ( wpisanie, w razie potrzeby, złożonego wniosku do ewidencji wniosków w sprawie pracy sezonowej) będzie obligatoryjne, jeśli zostaną spełnione wszystkie ustawowe warunki..

Zezwolenie na pracę sezonową będzie mogło być wydane na okres obejmujący maksymalnie 9 miesięcy w ciągu każdego roku kalendarzowego. Okres ten będzie przy tym liczony, w przypadku cudzoziemców wjeżdżających do Polski na podstawie wizy wydanej w celu wykonywania pracy sezonowej lub w ramach ruchu bezwizowego (w związku z wnioskiem o wydanie zezwolenie na pracę sezonową, wpisanym do ewidencji), od dnia pierwszego wjazdu na terytorium Schengen w danym roku kalendarzowym.

Zezwolenie na pracę będzie mogło (starosta  dysponuje swobodą w podejmowaniu decyzji) być przedłużane (aż do wyczerpania powyższych limitów), ale wyłącznie w stosunku do cudzoziemców, którzy wjechali do Polski na podstawie wizy wydanej w celu wykonywania pracy sezonowej lub w ramach ruchu bezwizowego w związku z wnioskiem wpisanym do ewidencji. Do przedłużenia zezwolenia na pracę sezonową znajdą zastosowanie przepisy regulujące wydawanie zezwoleń. Przedłużanie zezwolenia będzie przy tym możliwe zarówno w celu kontynuacji zatrudnienia na rzecz tego samego podmiotu, jak i w celu podjęcia zatrudnienia na rzecz innego podmiotu. Jeżeli podmiot powierzający cudzoziemcowi wykonywanie pracy na podstawie zezwolenia na pracę sezonową złoży kompletny wniosek o przedłużenie tego zezwolenia, praca cudzoziemca na warunkach określonych w zezwoleniu będzie uznawana za legalną od dnia złożenia wniosku o przedłużenie do dnia, w którym decyzja w sprawie przedłużenia zezwolenia stanie się ostateczna.

 

Jeżeli natomiast wniosek o przedłużenie zezwolenia na pracę sezonową złoży podmiot, który nie powierzał pracy danemu cudzoziemcowi na podstawie zezwolenia na pracę sezonową w okresie bezpośrednio poprzedzającym dzień złożenia wniosku o przedłużenie, praca tego cudzoziemca na warunkach określonych we wniosku będzie uważana za legalną od dnia złożenia wniosku do dnia wydania decyzji starosty, nie dłużej jednak niż przez okres 30 dni liczonych od dnia złożenia wniosku.